Καλλιτέχνες → ΚΑΡΑΣΑΒΒΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πληροφορίες
Ιδιότητα: Κεμανές, Κρουστά, Λύρα, Ούτι, Στίχουργος, Τραγούδι, ΦλογέραΚαταγωγή: Κοτύωρα (Ορντού) - Σαμψούντα || Κεντάου Καζακστάν
Ημ/νία γέννησης: 29-05-1972
Πόλη διαμονής: Αθήνα
Χώρα διαμονής: Ελλάδα
Facebook: https://www.facebook.com/dimitrios.karasavvas
Youtube: https://www.youtube.com/@dimitriskarasavvidis2851
Βιογραφικό
Ο Δημήτρης Καρασαββίδης γεννήθηκε το 1972 στο Κεντάου του Καζακστάν, στην πρώην Σοβιετική Ένωση, σε μια εστία Ποντίων της διασποράς που κουβαλούσε βαθιά τα ίχνη της ιστορίας και των ξεριζωμών του Ποντιακού Ελληνισμού. Ο πατέρας του, γεννημένος στην Αναστάσοφκα Χουμουτσκούρ της Αμπχαζίας, κατάγεται από τα Κοτύωρα του Πόντου, ενώ η μητέρα του, επίσης γεννημένη στον Καύκασο, έλκει την καταγωγή της από τη Σαμψούντα. Με τα βιώματα της ποντιακής ταυτότητας και των πολιτισμικών επιρροών της Κεντρικής Ασίας, ο Δημήτρης μεγάλωσε θεωρώντας, όπως ο ίδιος λέει, ότι γεννήθηκε με ένα ιδιαίτερο μουσικό χάρισμα.
Το 1979, σε ηλικία επτά ετών, εγκαθίσταται με την οικογένειά του στην Ελλάδα, μετά από μια δύσκολη διαδρομή που τους ανάγκασε να περιπλανηθούν στη Μεσόγειο μέχρι να τους επιτραπεί η είσοδος στη χώρα που πάντα αποκαλούσαν «πατρίδα». Αρχικά φιλοξενήθηκαν στο Κολχικό Λαγκαδά και έπειτα εγκαταστάθηκαν στο Αιγάλεω, όπου ο μικρός Δημήτρης ήρθε σε πρώτη επαφή με το ελληνικό σχολείο, βιώνοντας όμως συχνά και τον ρατσισμό ως «Ρώσος» στην Ελλάδα και ως «Έλληνας» στην ΕΣΣΔ.
Η ενασχόλησή του με τη μουσική ξεκινά στα εννέα του χρόνια, όταν ο θείος του από την ΕΣΣΔ του έστειλε μια ποντιακή λύρα δικής του κατασκευής. Από εκείνη τη στιγμή η λύρα έγινε η σύντροφος της καθημερινότητάς του — πολλές φορές τον έπαιρνε ο ύπνος με το όργανο στην αγκαλιά του. Σε ηλικία δέκα ετών εγγράφεται στο Δημοτικό Ωδείο Αιγάλεω, ενώ παράλληλα γνωρίζει την ποντιακή παράδοση μέσα από τους συλλόγους και τα χορευτικά σχήματα, αρχικά στον «Φάρο» Αγίας Βαρβάρας και αργότερα στο «Τραπεζούντα» Άνω Λιοσίων.
Οι πρώτες του εμφανίσεις σε εκδηλώσεις και γάμους δείχνουν ήδη το εξαιρετικό ταλέντο του. Γρήγορα εντυπωσιάζει σε επίσημες εκδηλώσεις, όπως στη «Ρομάντικα» (μετέπειτα «Λεμόνα») και στο κέντρο «Τρυγόνα». Οι εμφανίσεις του με συλλόγους σε όλη την Αττική τον καθιστούν γνωστό στην ποντιακή κοινότητα της εποχής. Καθοριστική στιγμή υπήρξε η γνωριμία του με τον ερευνητή και χοροδιδάσκαλο Νίκο Ζουρνατζίδη, ο οποίος τον άκουσε να συνοδεύει χορευτικό στο κέντρο «Φάρος» και αμέσως τον κάλεσε να εμφανιστεί στο ιστορικό κέντρο «Κορτσόπον» — κάτι που αποτέλεσε την πραγματική εκκίνηση της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας.
Σε ηλικία 16 ετών ξεκινά πλέον επαγγελματικά στο «Κορτσόπον», όπου συνεργάζεται με κορυφαίους καλλιτέχνες, όπως ο Στάθης Νικολαΐδης και ο Γιάννης Κουρτίδης. Το 1990 ακολουθεί τον Στάθη Νικολαΐδη στον «Ξεριζωμό» στη Βέροια και συμμετέχει σε πλήθος εκδηλώσεων στη Μακεδονία και στα σημαντικότερα ποντιακά κέντρα της εποχής. Μετά τη φυγή του Νικολαΐδη, συνεχίζει με τον Γιώργο Σιδηρόπουλο και αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αναγνώριση.
Ακολουθεί η στρατιωτική του θητεία στο 567 Τάγμα Πεζικού στο Νέο Πετρίτσι Σερρών, όπου ο Συνταγματάρχης Γεώργιος Γκιαούρης, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του, τον μεταθέτει στη Λέσχη Αξιωματικών. Συμμετέχει ενεργά σε μουσικές εκδηλώσεις του Τάγματος ως λυράρης και τραγουδιστής.
Μετά το στρατό και τον γάμο του με τη Σουμέλα το 1994, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά —την Ελένη, τον Κωνσταντίνο και τη Μαρία— επιστρέφει στην ενεργό μουσική δράση. Στο «Κορτσόπον» συνεργάζεται διαδοχικά με τον Πόλιο Παπαγιαννίδη, τον Κώστα Θεοδοσιάδη, τον Αλέξη Παρχαρίδη, τον Μιχάλη Καλιοντζίδη, τον Γιώργο Σοφιανίδη καθώς και με τον Χρύσανθο, τον οποίο συνόδευσε σε ξεχωριστές εμφανίσεις. Παράλληλα πραγματοποιεί εμφανίσεις στη Μακεδονία, την Ευρώπη (Γερμανία, Βέλγιο) και όπου του επιτρέπει η φοβία του για το αεροπλάνο.
Σημαντικές ήταν και οι συμμετοχές του σε μεγάλα γεγονότα, όπως το ταξίδι στην Αγγλία με πρόσκληση του Γιάννη Μαρκόπουλου, δίπλα στη Βίκυ Μοσχολιού και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, καθώς και η παρουσία του στο Στρασβούργο για το Ποντιακό ζήτημα μαζί με τον Βλάση Αγτζίδη και την Εύη Χατζηελευθερίου.
Από το 1993 έως το 1997 συνεργάζεται σε σεμινάρια έρευνας και καταγραφής των ποντιακών χορών με τους Νίκο Ζουρνατζίδη, Νίκο Κοπαλά και Χρήστο Σαββουλίδη, ενώ αποκτά στενούς δεσμούς με τον ιστορικό σύλλογο των Σουρμένων, όπου συμμετέχει ως βασικός λυράρης και τραγουδιστής.
Σημαντικός σταθμός στη Θεσσαλονίκη υπήρξε και η τριετής συνεργασία του (2000–2003) με τον μουσικό Κώστα Σιώπη στο κέντρο «Αυλαία», όπου πλαισιώνεται από τον Δημήτρη Πιπερίδη και συνεργάζεται με κορυφαίους καλλιτέχνες όπως ο Χρύσανθος, ο Θόδωρος Βεροιώτης, ο Στάθης Χαλκίδης κ.ά.
Το 2005 ιδρύει τη δική του σχολή παραδοσιακών οργάνων, τον Ευξείνειο Μουσικό Πολιτιστικό Σύλλογο (Ε.Μ.ΠΟ.Σ.), μαζί με τον συνεργάτη του Ιωάννη Ισχνόπουλο — μια σχολή που λειτούργησε μέχρι το 2021, αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη στη διάδοση της ποντιακής λύρας και της μουσικής κληρονομιάς.
Θεωρεί ιδιαίτερα τιμητική τη συμβολή του στις δισκογραφικές καταγραφές του ερευνητή Νίκου Ζουρνατζίδη, καθώς και τη συμμετοχή του στον δίσκο *Συναπάντημα* του μεγάλου Στέλιου Καζαντζίδη.
Με μια πορεία που ξεκίνησε από παιδική ηλικία και αγκαλιάστηκε από το κοινό από τα πρώτα του βήματα, ο Δημήτρης Καρασαββίδης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της σύγχρονης ποντιακής μουσικής. Με τη λύρα, τη φωνή και την ψυχή του έχει προσφέρει ανεκτίμητα στην παράδοση, αποδεικνύοντας πως το ταλέντο, όταν συνοδεύεται από αφοσίωση και ήθος, γίνεται πολιτισμική κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.
Dimitris Karasavvidis was born in 1972 in Kentau, Kazakhstan, in the former Soviet Union, in a community of Pontian Greeks who carried within them the deep marks of history and displacement. His father, born in Anastasovka Choumountskour in Abkhazia, traces his roots to Kotyora (Ordu) of Pontos, while his mother, also born in the Caucasus, descends from Samsun. Shaped by the experiences of the Pontic Greek diaspora and the diverse cultural influences of Central Asia, Dimitris grew up believing, as he says, that he was born with a musical gift.
In 1979, at the age of seven, he settled in Greece with his family after a difficult journey that forced them to wander the Mediterranean until they were finally allowed to enter the country they had always called “homeland.” They were first hosted by relatives in Kolchiko, Langadas, and later settled in Aigaleo, where Dimitris first experienced the Greek school system, though he often faced discrimination—called a “Russian” in Greece and an “Ellinas” (Greek) in the USSR.
His involvement with music began at the age of nine, when his uncle from the USSR sent him a Pontian lyra he had crafted himself. From that moment the lyra became his inseparable companion—so much so that he often fell asleep holding it in his arms. At ten, he enrolled in the Municipal Conservatory of Aigaleo, while also discovering Pontian tradition through Pontian cultural associations and dance groups—first with “Faros” of Agia Varvara and later with “Trapezounta” of Ano Liosia.
His first appearances in events and weddings already revealed his remarkable talent. He soon impressed at official performances, such as at the venues “Romantika” (later “Lemona”) and “Trygona.” His performances with various clubs across Attica quickly made him known in the Pontian community. A decisive moment in his life was his encounter with researcher and dance instructor Nikos Zournatzidis, who heard him accompany a dance group at the venue “Faros” and immediately invited him to perform at the legendary Pontian club “Kortsopon”—a defining milestone that marked the true beginning of his professional career.
At sixteen, he began working professionally at “Kortsopon,” collaborating with acclaimed artists such as Stathis Nikolaidis and Giannis Kourtidis. In 1990 he followed Stathis Nikolaidis to the venue “Xerizomos” in Veria and participated in numerous events across Macedonia and major Pontian music halls. After Nikolaidis departed, Karasavvidis continued performing with Giorgos Sidiropoulos, gaining even greater recognition.
During his military service at the 567th Infantry Battalion in Neo Petritsi, Serres, Colonel Georgios Giaouris—of Thracian descent and a lover of Pontian culture—recognized his talent and transferred him to the Officers’ Club. There he performed in military events both as a lyra player and a singer.
After completing his service and marrying Soumela in 1994—together they have three children, Eleni, Konstantinos, and Maria—he returned to the music scene. At “Kortsopon” he collaborated with Polios Papagiannidis, Kostas Theodosiadis, Alexis Parcharidis, Michalis Kaliontzidis, Giorgos Sofianidis, and the legendary Chrisanthos. At the same time, he performed throughout Macedonia and Europe (Germany, Belgium), wherever his fear of flying allowed.
He also took part in significant cultural events, including a trip to England at the invitation of composer Yiannis Markopoulos, performing alongside Vicky Moscholiou and Charalambos Garganourakis. He also traveled to Strasbourg with Evi Chatzieleftheriou and historian Vlasis Agtzidis to support the Pontian Greek cause in an event featuring speaker Lazos Terzas.
From 1993 to 1997, he participated in major research seminars on Pontian dance and culture with Nikos Zournatzidis, Nikos Kopalas, and Christos Savoulidis. He also developed close ties with the historic Pontian Association of Sourmena in Attica, performing both as lyra player and singer in their renowned events, including the major annual “Pontian Panigyri of Saint Thomas.”
A major chapter of his career unfolded in Thessaloniki from 2000 to 2003, when he collaborated with musician Kostas Siopis at the venue “Avlaia,” accompanied on the lyra by Dimitris Piperidis. During this period, he worked with many major artists including Chrisanthos, Theodoros Pavlidis, Stelios Chalkidis, Giorgos Sofianidis, Theodoros Veriotis, Giorgos Ananiadis, and Michalis Kourtidis, experiencing the warmth and deep appreciation of the Thessaloniki audience.
In 2005 he founded his own school of traditional instruments—the Euxeineos Musical Cultural Association (E.M.PO.S.)—together with his colleague Ioannis Ischnopoulos. The school operated until 2021, leaving a lasting legacy in the teaching and preservation of Pontian music.
He considers it a particular honor to have undertaken most of the recordings of researcher Nikos Zournatzidis, as well as his participation in the album Synapantima by the great Stelios Kazantzidis.
With a career embraced by audiences from his earliest steps, Dimitris Karasavvidis stands today as one of the most important figures in modern Pontic music. Through his lyra, his voice, and his deep sense of heritage, he has offered immeasurably to the tradition—proving that when talent is joined with dedication and integrity, it becomes a cultural legacy for generations to come.
Δισκογραφίες - Ηχογραφήσεις
Ο ΖΩΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (2025)
ΑΚΡΙΒΟ Μ' (2025)
ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ Η ΣΥΜΕΛΑ (2025)
ΤΙΓΡΗΣ ΑΕΚ (2024)
ΧΑΣΧΑΤΑΛΑ (ΣΑΚΙΡΕ) (2023)
ΒΙΩΜΑΤΑ (2022)
ΣΕΒΤΑΝ (2022)
ΤΟΝ ΑΕΤΟΝ 'ΚΙ ΚΛΑΙΓ'Ν' ΑΤΟΝ (2022)
ΓΙΑ Τ' ΕΜΑΣ Ο ΠΟΝΤΟΝ ΖΕΙ (2021)
ΝΤΟ ΕΠΑΘΕΣ ΚΑΡΔΙΑ Μ' (2021)
ΣΟ ΚΕΠΙΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣ' (2020)
ΚΙΜΙΓΙΑΝ (2020)
ΩΦ! ΠΑΤΡΙΔΑ Μ' ΕΜΟΡΦΟΣ (2019)
ΘΕΕ Μ' ΣΩΣΟΝ ΤΟΝ ΛΑΟ Σ' (2019)
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ ΤΟ ΚΟΡΤΣΟΠΟΝ - ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΕΣ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ 1999-2011 Vol 1 (2018)
Η ΚΟΡ' ΕΠΗΕΝ ΣΟΝ ΠΑΡΧΑΡ' (2018)
Ο ΠΟΝΤΟΣ ΖΕΙ (2016) (2016)
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΩ ΘΥΜΑΜΑΙ (2016)
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΕΙΣ ΠΟΥΛΟΠΟ Μ' (2016)
ΦΩΤΙΣΗΝ ΔΩΣ' ΑΤΕΝ ΘΕΕ Μ' (2015)
ΕΛΑΙΑ ΕΡΙΖΩΣΕΝ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ (2015)
ΥΜΝΟΣ ΠΑΟΚ - ΠΟΝΤΟΣ, ΜΝΗΜΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ (2015)
Ο ΦΕΓΓΟΝ (2015)
ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΤΣΑ ΠΑΝΑΪΑ (2014)
ΠΟΝΤΟΣ - ΑΥΤΗ Η ΓΗ ΕΧΕΙ ΦΩΝΗ (2013)
ΠΟΝΤΙΑΚΑ (LYRA) No2 (2013)
ΨΗΛΑ ΚΡΑΤ' Τ' ΟΝΟΜΑ Σ' (2005)
ΑΝΕΣΤΗΣ ΡΑΜΠΙΔΗΣ - ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΙΔΗΣ LIVE (2010)
ΕΝΤΕΧΝΑ ΣΤΡΑΤΑΣ (2010)
ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΡΑ ΕΣΗΜΑΝΑΝ (2009)
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ ΑΚΡΙΤΕΣ (2007)
ΚΑΡΔΙΑ ΝΤ' ΕΣ'ΝΕ ΣΙΔΕΡΟΝ (2005)
ΜΝΗΜΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ (2005)
ΕΤΟΝ' ΕΝΑΝ ΝΥΧΤΟΠΟΥΛ' - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΠΑΥΛΙΔΗ (2004)
ΑΝΕΒΖΗΓΟΣ ΑΡΟΘΥΜΙΑ (2003)
ΑΝΤΙΦΩΝΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΚΑΤ' ΑΝΤΙΦΩΝΙΑΝ (2003)
ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ - ΑΝΕΣΤΗΣ ΡΑΜΠΙΔΗΣ (2003)
ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ - ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΘΟΔΟΝ (2001)
ΤΟΥΛΟΥΜΙ ΚΑΪΤΕΔΕΣ (2001)
ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ "ΚΟΡΤΣΟΠΟΝ" (2000)
ΠΟΝΤΙΑΚΑ (1998)
ΑΠΟΨ' ΕΙΔΑ ΣΟ ΟΡΩΜΑ Μ' (1998)
ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΥΚΑΣΟΣ ΕΛΛΑΔΑ (1997)
ΑΡΟΘΥΜΩ ΚΑΙ ΤΡΑΓΩΔΩ (1995)
ΣΥΝΑΠΑΝΤΕΜΑΝ (1994)
ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΑΣΑΒΒΙΔΗ (1994)
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (1993)
ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΧΟΡΟΥ (1993)
ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΠΑΛΑΣ (1993)
ΤΑΛΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Νο1 (1992)
Karasavvas Live (2023)
ΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ (2011)
Ο ΖΩΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (2025)
ΑΚΡΙΒΟ Μ' (2025)
ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ Η ΣΥΜΕΛΑ (2025)
ΤΙΓΡΗΣ ΑΕΚ (2024)
ΧΑΣΧΑΤΑΛΑ (ΣΑΚΙΡΕ) (2023)
ΒΙΩΜΑΤΑ (2022)
ΣΕΒΤΑΝ (2022)
ΤΟΝ ΑΕΤΟΝ 'ΚΙ ΚΛΑΙΓ'Ν' ΑΤΟΝ (2022)
ΓΙΑ Τ' ΕΜΑΣ Ο ΠΟΝΤΟΝ ΖΕΙ (2021)
ΝΤΟ ΕΠΑΘΕΣ ΚΑΡΔΙΑ Μ' (2021)
ΣΟ ΚΕΠΙΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣ' (2020)
ΚΙΜΙΓΙΑΝ (2020)
ΩΦ! ΠΑΤΡΙΔΑ Μ' ΕΜΟΡΦΟΣ (2019)
ΘΕΕ Μ' ΣΩΣΟΝ ΤΟΝ ΛΑΟ Σ' (2019)
Η ΚΟΡ' ΕΠΗΕΝ ΣΟΝ ΠΑΡΧΑΡ' (2018)
Ο ΦΕΓΓΟΝ (2015)
ΤΑΛΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Νο1 (1992)