Πληροφορίες

Ιδιότητα: Ηθοποιός, Τραγούδι
Καταγωγή: Σταυρίν, Τραπεζούντα - Κερτς, Κριμαία
Ημ/νία γέννησης: 1913
Ημ/νία θανάτου: 2000
Πόλη διαμονής: Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη
Χώρα διαμονής: Ελλάδα
Youtube: www.youtube.com/@ΗρακλήςΚοκοζίδης

Βιογραφικό

Ο Ηρακλής Κοκοζίδης υπήρξε από τους πρωτεργάτες του ποντιακού θεάτρου στην Ελλάδα, με επιτυχή ερμηνεία σοβαρών ρόλων σε πλέον των 350 παραστάσεων ποντιακού θεάτρου, ενώ απέδωσε και τα ποντιακά τραγούδια με τη ζέση και την αγάπη που χαρακτήριζε όλους του πρόσφυγες του Πόντου και συνέβαλε στη διατήρηση της ποντιακής μουσικής παράδοσης ως αυθεντικός ερμηνευτής.

Γεννήθηκε το 1913 στο χωριό Σταυρίν στην περιοχή Τραπεζούντας τυο Πόντου. Αρχικά μετανάστευσαν με την μητέρα του στο Κερτς Κριμαίας (Ρωσίας) όπου και παρέμεινε μέχρι την ηλικία των 17 ετών. Το 1930 μετανάστευσαν με την μητέρα του στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης. Ερχόμενος στην Ελλάδα, αντιμετωπίζει τα προβλήματα όλων των ποντίων προσφύγων. Σε μια εποχή δύσκολη (προσφυγιάς, πολέμου, εμφυλίου και εθνικού διχασμού) εργάζεται σκληρά και δημιουργεί οικογένεια, ενώ παράλληλα συμμετέχει ενεργά στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. 

Παρά τις δυσκολίες, μαζί με τα παραπάνω πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή του θα διαδραματίσει και το ποντιακό θέατρο και τραγούδι. Η αγάπη του για το ποντιακό θέατρο και το ποντιακό τραγούδι τον ωθεί να συνεργαστεί με άλλους ερασιτέχνες πόντιους καλλιτέχνες (Νίκος Σπανίδης - Γ. Τσουλφάς - Μ. Κυνηγόπουλος κ.α.). Με το Θεατρικό Όμιλο του Νίκου Σπανίδη ανεβάζουν το 1934 τη θεατρική παράστασης "Οι πρόσφυγες στην Ελλάδα" του Θεόδωρου Κανονίδη, που σηματοδότησε ουσιαστικά το ξεκίνημα του ποντιακού θεατρού στην Ελλάδα. 

Η συμμετοχή του Ηρακλή Κοκοζίδη σε πληθώρα κατοπινών παραστάσεων του ποντιακού θεάτρου τον αναδικνύει από ερασιτέχνη σε φτασμένο ηθοποιό, αν και τυπικά παραμένει ερασιτέχνης (και δεν ασχολείται ποτέ επαγγελματικά με το θέατρο και το τραγούδι). 

Ο Ηρακλής Κοκοζίδης συμμετείχε από τους πρώτους στη δημιουργία του Θεατρικού Ομίλου της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, όπου θα συνεργαστεί για πολλά χρόνια με τον αείμνηστο Φίλωνα Κτενίδη. Στην καλλιτεχνική του εξέλιξη και την καθιέρωση του σε πρωταγωνιστικούς ρόλους του ποντιακού θεάτρου, βοηθήθηκε από την πηγαία καλλιτεχνική του ευαισθησία, τη σωματική του διάπλαση και την αρμονική του στεντόρεια φωνή. Με την φωνή του αυτή ακριβώς, εμπλούτισε την ποντιακή θεατρική σκηνή με τα παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια. 

Μέσα από το Θεατρικό Όμιλο της Ευξείνου Λέσχης, πρωταγωνιστεί τη δεκαετία του '50 στη δημιουργία ραδιοφωνικής εκπομπής από την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης, η οποία αναμεταδιδόταν από το ΡΣΘ με τίτλο "Ποντιακά Τραγούδια". Σε αυτήν την ραδιοφωνική εκπομπή συνεργάστηκε στενά, όπως και στο ποντιακό θέατρο, με τον "Πατριάρχη¨της ποντιακής λύρας Γώγο Πετρίδη και τον Κωστίκα Κωνσταντινίδη. 

Πέρα από την επιτυχή ερμηνεία σοβαρών ρόλων σε πλέον των 350 παραστάσεων ποντιακού θεάτρου, απέδωσε και τα ποντιακά τραγούδια με την αγάπη που χαρακτήριζε όλους τους πρόσφυγες του Πόντου και συνέβαλε στη διατήρηση της ποντιακής μουσικής ως αυθεντικός ερμηνευτής. Προσπαθώντας να μεταφέρει την ποντιακή παράδοση στις επόμενες γενιές, ίδρυσε την παιδική χορωδία της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης. Η πολύπλευρη και ανιδιοτελής προσφορά του στο ποντιακό θέατρο, το ποντιακό τραγούδι και την ποντιακή παράδοση συνολικά, αναγνωρίστηκε από τον Ποντιακό Ελληνισμό με τιμητικές παραστάσεις για τα 30 και 50 χρόνια προσφοράς του στο ποντιακό θέατρο, ως και τιμητική διάκριση και μετάλλειο από το Σωματείο "Παναγία Σουμελά" και από άλλα σωματεία. 

---

Iraklis Kokozidis was among the pioneers of Pontian theater in Greece, with successful performances in serious roles in more than 350 Pontian theater productions. He also interpreted Pontian songs with the zeal and love that characterized all refugees from Pontus, contributing to the preservation of the Pontian musical tradition as an authentic performer.

He was born in 1913 in the village of Stavrin in the region of Trapezounta in Pontos. Initially, he migrated with his mother to Kerch in Crimea (Russia), where he remained until the age of 17. In 1930, he and his mother migrated to Greece and settled in Kalamaria, Thessaloniki. Upon arriving in Greece, he faced the hardships common to all Pontian refugees. During a difficult era (marked by displacement, war, civil war, and national division), he worked hard, raised a family, and at the same time actively participated on the front lines of social struggles.

Despite these difficulties, Pontian theater and song would play a leading role in his life. His love for Pontian theater and Pontian song led him to collaborate with other amateur Pontian artists (Nikos Spanidis, G. Tsoulfas, M. Kinigopoulos, among others). With the theatrical group of Nikos Spanidis, they staged in 1934 the play “The Refugees in Greece” by Theodoros Kanonidis, which essentially marked the beginning of Pontian theater in Greece.

Heraklis Kokozidis’s participation in numerous subsequent Pontian theater productions elevated him from an amateur to an accomplished actor, although formally he remained an amateur (and never pursued theater or singing professionally).

He was among the first to participate in the creation of the Theater Group of the Efxinos Club of Thessaloniki, where he collaborated for many years with the late Filon Ktenidis. His artistic development and establishment in leading roles of Pontian theater were aided by his innate artistic sensitivity, his physical presence, and his harmonious, resonant voice. With this very voice, he enriched the Pontian theatrical stage by performing traditional Pontian songs.

Through the Theater Group of the Efxinos Club, he played a leading role in the 1950s in the creation of a radio program by the Efxinos Club of Thessaloniki, broadcast by the Thessaloniki Radio Station under the title “Pontian Songs.” In this radio program, as in Pontian theater, he worked closely with the “Patriarch” of the Pontian lyra, Gogo Petridis, and Kostikas Konstantinidis.

Beyond his successful interpretation of serious roles in more than 350 Pontian theater performances, he also performed Pontian songs with the love that characterized all Pontian refugees, contributing to the preservation of Pontian music as an authentic interpreter. Seeking to pass the Pontian tradition on to future generations, he founded the children’s choir of the Efxinos Club of Thessaloniki. His multifaceted and selfless contribution to Pontian theater, Pontian song, and Pontian tradition as a whole was recognized by Pontian Hellenism with honorary performances marking 30 and 50 years of service to Pontian theater, as well as honorary distinctions and medals from the association “Panagia Soumela” and other organizations.

 

Δισκογραφίες - Ηχογραφήσεις

 Vasipap VAS 083 (1974)