Πληροφορίες

Ιδιότητα: Κρουστά, Τραγούδι
Καταγωγή: Κόρατζα Γαράσαρης
Ημ/νία γέννησης: 25-04-1982
Πόλη διαμονής: Αθήνα
Χώρα διαμονής: Ελλάδα

Βιογραφικό

Ο Δημήτριος Μαντζούρης του Ιωάννου είναι Χημικός Μηχανικος (Δρ. Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ) και συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (ΚΕΠΕΜ), Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου του 1982 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε και έλαβε την εγκύκλια μόρφωση. Αποφοίτησε το 2008 από τη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ, λαμβάνοντας ταυτόχρονα το πτυχίο του Χημικού Μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Μονάχου, όπου σπούδασε από το 2002 έως το 2005 μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος διπλού πτυχίου Τ.Ι.Μ.Ε. (Top Industrial Managers of Europe). Το 2010 επιλέχθηκε στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα την ανάλυση και ταυτοποίηση φυσικών οργανικών χρωστικών σε έργα πολιτισμού, η οποία βρίσκεται σε στάδιο κατάθεσης.

Μιλά αγγλικά και γερμανικά, ενώ από το 2000 εργάζεται αδιάκοπα ως επιμελητής και διορθωτής κειμένων, αλλά και μεταφραστής, συνεργαζόμενος κατά κύριο λόγο με τις εκδοτικές επιχειρήσεις ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ στην Αθήνα.

Οι μουσικές του σπουδές ξεκινούν από την Τρίτη Δημοτικού στη Σχολή του Σίμωνα Καρά, όπου μαθαίνει βυζαντινή μουσική με δασκάλους τον Αναστάσιο Φωτόπουλο και τον Νικόλαο Κλέντο και φλογέρα με δάσκαλο τον Χαράλαμπο Γιαννόπουλο. Αργότερα μαθαίνει νέυ κοντά στον δεξιοτέχνη του οργάνου Χάρη Λαμπράκη. Μεγαλώνει ταυτόχρονα σε μία οικογένεια και ένα ευρύτερο περιβάλλον όπου το τραγούδι και τα γλέντια κατέχουν κυρίαρχη θέση. Από το 2000 υπηρετεί ως ψάλτης σε εκκλησίες στον εκάστοτε τόπο διαμονής του (Αθήνα, Μόναχο, Χαλκιδική), ενώ συμμετέχει αδιάλειπτα σε χορωδίες βυζαντινής μουσικής και σε ηχογραφήσεις δίσκων εκκλησιαστικής μουσικής τόσο ως μονωδός όσο και ως χορωδός. Το 2002 συμμετέχει στον δίσκο «της κυρα-Θάλασσας» της Δόμνας Σαμίου, όπου τραγουδά τόσο σόλο όσο και ως μέλος ομάδας.

Από μικρή ηλικία διδάσκεται χορό στην Αγία Παρασκευή Ηλιούπολης με δάσκαλο τον Κωνσταντίνο Ντέλλα, συνεχίζει στον σύλλογο Ποντίων Ηλιούπολης «Η Τρυγώνα» με δάσκαλο τον Κωνσταντίνο Μαυρόπουλο και το 2000 εγγράφεται στον Χορευτικό Τομέα του Πολιτιστικού Ομίλου Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου γρήγορα εντάσσεται στην ομάδα παραστάσεων και ακολούθως στην ομάδα δασκάλων χορού του Τομέα.

Με την αποφοίτησή του από το Λύκειο, το 2000, ξεκινά με προσωπική πρωτοβουλία και εμπνεόμενος από το έργο του Σίμωνα Καρά λαογραφικές αποστολές και καταγραφές σε χωριά Ποντίων κυρίως στους νομούς Καστοριάς και Καβάλας, ενώ με κάθε ευκαιρία συμμετέχει σε γλέντια, τόσο υπερτοπικά (π.χ. στην Αθήνα) όσο και πιο ειδικά σε παρέες Ποντίων (στο Μόναχο και σε χωριά της Μακεδονίας), καθώς και σε παρέες Δωδεκανησίων.

Το 2010, μετά από 10 χρόνια συνεχούς καταγραφικής εργασίας, όχι μόνο σε ποντιακούς πληθυσμούς, αλλά και σε πληθυσμούς από την Νέα Κίο της Προποντίδας, την Αμοργό των Κυκλάδων, του Μεγανησίου της Λευκάδας, της Λήμνου κ.λπ., αναλαμβάνει υπεύθυνος του Αρχείου παραδοσιακής μουσικής και επιμελητής των εκδόσεων του «Κέντρου Έρευνας και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (ΚΕΠΕΜ) – Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά», από όπου συνεχίζει πλέον με μεγαλύτερη μεθοδικότητα το καταγραφικό έργο, εκ μέρους πλέον του ερευνητικού κέντρου του Σίμωνα Καρά. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Κέντρου βρίσκεται η καταγραφή της μουσικοχορευτικής παράδοσης πληθυσμών από τους οποίους δεν υπάρχουν συστηματικές καταγραφές, αλλά και η έκδοση του ηχητικού υλικού του Σίμωνα Καρά, με αφορμή την οποία διενεργούνται στοχευμένες λαογραφικές αποστολές. Υπήρξε, λοιπόν, υπεύθυνος των καταγραφών που έγιναν σε πληθυσμούς από το Σαμμακόβι της Ανατολικής Θράκης, σε τουρκόφωνους πληθυσμούς από περιοχές του Δυτικού Πόντου, σε πληθυσμούς από τη Γαράσαρη (Νικόπολη) του Πόντου (μία από τις περιοχές καταγωγής του), στα χωριά Πολύγυρος, Ορμύλια και Βραστά Χαλκιδικής, στη Λέρο, αλλά και σε χωριά της Κω των Δωδεκανήσων· καταγραφές οι οποίες είχαν ως κέντρο τη μουσική, το τραγούδι και τον χορό, αλλά και ολόκληρο το εθιμικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτά λειτουργούσαν.

Πηγή: https://paratiritisparadosis.gr

---

Dimitrios Mantzouris is a Chemical Engineer (PhD, Faculty of Engineering, Aristotle University of Thessaloniki) and a collaborator of the Center for Research and Promotion of National Music (KEPEM). He was born on April 25, 1982, in Athens, where he grew up and completed his primary and secondary education. In 2008 he graduated from the School of Chemical Engineering of the National Technical University of Athens (NTUA), while simultaneously obtaining a degree in Chemical Engineering from the Technical University of Munich, where he studied from 2002 to 2005 through the European dual-degree program T.I.M.E. (Top Industrial Managers of Europe). In 2010 he was selected by the Department of Chemical Engineering of the Faculty of Engineering at the Aristotle University of Thessaloniki to pursue a doctoral dissertation on the analysis and identification of natural organic pigments in cultural heritage objects, which is currently in the submission stage.

He speaks English and German and, since 2000, has worked continuously as an editor and proofreader, as well as a translator, collaborating primarily with the publishing house Eptalofos in Athens.

His musical studies began in the third grade of elementary school at the School of Simon Karas, where he studied Byzantine music with teachers Anastasios Fotopoulos and Nikolaos Klentos, and recorder (flogera) with Charalampos Giannopoulos. He later studied the ney with the virtuoso Charis Lambrakis. At the same time, he grew up in a family and a broader environment in which singing and festive gatherings played a central role. Since 2000 he has served as a chanter in churches in the places where he has lived (Athens, Munich, Chalkidiki), while continuously participating in Byzantine music choirs and in recordings of ecclesiastical music albums, both as a soloist and as a chorister. In 2002 he participated in Domna Samiou’s album “Tis kyra-Thalassas” (“Of Lady Sea”), singing both as a soloist and as a member of an ensemble.

From an early age he was taught dance in Agia Paraskevi, Ilioupoli, by Konstantinos Ntellas; he continued at the Pontian Association of Ilioupoli “I Trygona” with teacher Konstantinos Mavropoulos, and in 2000 he enrolled in the Dance Section of the Cultural Association of Students of the University of Athens, where he soon joined the performance group and subsequently the group of dance instructors of the Section.

After graduating from high school in 2000, on his own initiative and inspired by the work of Simon Karas, he began folkloric field missions and documentation in villages—primarily Pontian—mainly in the prefectures of Kastoria and Kavala. On every opportunity he participated in festive gatherings, both supra-local (e.g., in Athens) and more specific ones among Pontian communities (in Munich and in villages of Macedonia), as well as among groups from the Dodecanese.

In 2010, after ten years of continuous documentation work—not only among Pontian populations, but also among populations from Nea Kios of Propontis, Amorgos in the Cyclades, Meganisi of Lefkada, Lemnos, etc.—he assumed responsibility for the Traditional Music Archive and became editor of the publications of the “Center for Research and Promotion of National Music (KEPEM) – Musical, Folkloric and Philological Archive of Simon and Angeliki Karas.” From this position he has continued his documentation work with greater methodological rigor, now on behalf of Simon Karas’s research center. At the heart of the Center’s interest is the documentation of the music and dance traditions of populations for which no systematic recordings exist, as well as the publication of Simon Karas’s audio material, which also serves as the impetus for targeted folkloric field missions. He was therefore responsible for documentation conducted among populations from Sammakovi of Eastern Thrace; among Turkish-speaking populations from regions of Western Pontos; among populations from Garasari (Nikopolis) of Pontos (one of his regions of origin); in the villages of Polygyros, Ormylia, and Vrasta in Chalkidiki; on Leros; and in villages of Kos in the Dodecanese. These recordings focused on music, song, and dance, as well as on the entire ritual and social framework within which these practices functioned.

Δισκογραφίες - Ηχογραφήσεις

 ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ - ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ 2020 - 2021 (2023)